Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΝΩΕ


 

Τέλος Οκτωμβρίου 1943 στην Ελλάδα δεν φτάνει η Γερμανική κατοχή έχουμε και εμφύλιο μεταξύ ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ ο Ψαρρός είναι ουδέτερος, ο Τσουδερός από το ράδιο του Καίρου για λογαριασμό του στρτηγού Ουίλσον κάνει έκκληση ενότητας «... πάντας τους αντάρτας, εν ονόματι της πατρίδος, εις συμφιλίωσιν» αν δεν μπορούν να ενωθούν να διαλυθούν και να γυρίσουν στα σπίτια τους.... Η έκκληση του Τσουδερού δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Την πρωτοχρονία του 1944 ο Γεώργιος Β αλλά και ο ραδιοφωνικός σταθμός της Μόσχας απευθύνουν έκκληση ενότητας.






ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο ταγματάρχης Γουντχάουζ (δεξιά) και ο Ν Ζέρβας κατά την κατοχή.

Οι Άγγλοι προβλέπουν απελευθέρωση της Ελλάδας στα τέλη Απριλίου του 1944 και εκπονούν το σχέδιο «Κιβωτός του Νώε» που έχει ομοιότητες με το σχέδιο «Ανιμαλς».

Το σχέδιο «Κιβωτός του Νώε» είχε τρεις φάσεις

Ι Θα έπρεπε να τερματιστούν οι εμφύλιες συγκρούσεις.

ΙΙ Να δημιουργηθεί αλισθημα ασφάλειας και εφησυχασμού του εχθρού, όχι όμως σε σημείο να μειώσει τις δυνάμεις του και να τις στείλει σε άλλα μέτωπα. Οι δυνάμειςτων ανταρτών θα μειονόνταν.

ΙΙΙ Την άνοιξη του 1944 θα έκαναν οι αντάρτες σαμποτάζ και παρενόχληση του εχθρού που θα υποχωρούσε.

Του σχεδίου τέθηκε επικεφαλής ο Γουντχάους και ο Γουάινς.

Γραπτό κείμενο του σχεδίου δεν υπήρχε, ο Στ Σαράφης αναφέρει: « Αρχές Γενάρη η συμμαχική αποστολή μας κάλεσε σε γεύμα... ήθελε ανακωχή γιατί το Στρατηγείο μ Ανατολής ήθελε να αναθέσει στον ΕΛΑΣ ένα σχέδιο επιχειρήσεων, που ήταν μέρος από ένα γενικό σχέδιο». Ο ΕΛΑΣ δέχτηκε κατ αρχάς, να εκτελέσει την επιχείρηση με την διαβεβαίωση του Γουντχάουζ ότι θα επαναλαμβανόταν ο εφοδιασμός του ΕΛΑΣ που είχε διακοπεί με την έναρξη του εμφυλίου κια θα λάμβανε και βαρύ οπλισμό, η μεταφορά θα γινόταν από την Μ Ασία στο Πήλιο με μέσα του ΕΛΑΝ.

Ο ΕΛΑΣ εξέδωσε διαταγές για εφαρμογή του αγγλικού σχεδίου ΕΠΕ 183/17-1-1944. Μετά από κάποιες επιθέσεις του ΕΛΑΣ στον ΕΔΕΣ ξεκίνησαν στο Μυρόφυλλο διάσκεψης μεταξύ ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ που κατέληξαν στην υπογραφή συμφώνου της Πλάκας (29/2/1944). Έτσι πραγματοποιήθηκε το Ι μέρος του σχεδίου, το ΙΙ μέρος όμως δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί διότι βρισκόταν σε εξέληξη η επιχείρηση «Bodyfuard»  που προέβλεπε παρπλανητικές επιχειρήσεις και η επιχείρηση  «Overlord» για την απόβαση στην Νορμανδία.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Οι Γερμανοί αποχωρούν από την Αθήνα χωρίς κανένας να τους ρίξει ούτε μπιστολιά.

 

Ο ΕΛΑΣ περνόντας ο χρόνος αμφισβήτησε την αναγκαιότητα του σχεδίου «Κιβωτός του Νώε», ο ταγματάρχης Θ Μακρίδης κατήγγειλε ότι η υπόθεση αυτή είναι «φενάκη» με στόχο  την επιβολή «εις βάρος του ΕΛΑΣ... δεσμεύσεων και δουλειών» ώστε με την υποχώρηση των Γερμανών ο ΕΛΑΣ να μη μπορεί να δράσει αυτόνομα, της άποψης αυτής ήταν και Θ Χατζής, ο Σιάντος όμως υποστήριξε ότι για λόγους πολιτικούς ήταν υποχρεωτική η συμφωνία με τη ΣΜΑ, ο ΕΛΑΣ σύντομα όμως κατηγόρησε τους Άγγλους ότι δεν του παραχώρησε τις αναγκαίες ποσότητες πυρομαχικών και ότι δεν του έδωσε λεπτομέρειες του σχεδίου. Ο Φαράκος διαφωνούσε ότι ο ΕΛΑΣ ήταν υποχρεωμένος να σχεδιάσει στρατιωτικές επιχειρήσεις παρενόχλησης των υποχωρούντων Γερμανών. Ο Γουντχάουζ αναφέρει ότι το σχέδιο μικρές μόνο πιθανότητες επιτυχίας είχε, η Ελλάδα δεν θα απελευθερωνόταν με ενεργό δράση αλλά παθητικά και μια χούφτα Γερμανοί δεύτερης σειράς στρατεύματα δορυφόρων τους εμπόδιζαν την ολοκληρωτική κατοχή της Ελλάδος από τους αντάρτες.

 

Οι Άγγλοι πάλι ισχυριζόντουσαν ότι θα κάλυπταν τις ανάγκες σε ιματισμό και τρόφιμα μόνο 10.000 ανταρτών που απιτούσε  το Το σχέδιο «Κιβωτός του Νώε» και καλούσε τον ΕΛΑΣ να διαλύσει τις δυνάμεις του ή να τις συντηρήσει με δικά του μέσα. Πυρομαχικά θα έδιναν μόνον όταν πλησίαζε η εφαρμογή του σχεδίου «Κιβωτός του Νώε». Είναι φανερό τι στόχευε το Το σχέδιο «Κιβωτός του Νώε».

Παρ όλα αυτά όμως ο ΕΛΑΣ προμηθεύτηκε 8.000 στολές και άρβυλα κια 350 τόνους  τρόφιμα, στάλθηκαν όμως και 300 περίπου Άγγλοι και Αμερικανοί στρατιωτικοί που κατανεμήθηκαν σε 6-8 τμήματα για να συνεργαστούν με τον ΕΛΑΣ.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Τα σοβιετικά στρατεύματα μπαίνουν στο Βελιγράδι, Οκτώβρης 1944.



Στη φάση ΙΙΙ ο ΕΛΑΣ περίμενε εντολή για το σχέδιο «Κιβωτός του Νώε» και εξέδωσε διαταγή ΕΠΕ  1650/9-9-1944  και ΕΠΕ 1651/10-10-1944.

Οι Γερμανοί ωστόσο στις αρχές Ιουνίου 1944 άρχισαν να υποχωρούν από τις κατεχόμενες χώρες και από την Ελλάδα ξεκίνησαν από τον Αύγουστο του 1944, πρόβλημα ήταν η εκκένωση των νησιών του Αιγαίου και της Κρήτης, οι Άγγλοι όμως δεν ενεπλάκησαν σε μάχες και παρκολουθούσαν μόνο από απόσταση την εκκένωση των νησιών. Ο Αχ Κύρου στην Εστία γράφει: «....είχε αρχίσει η μεταφορά μεγάλου μέρους του γερμανικού στρατού από τα διάφορα νησιά του Αιγαίουπρος την Αττική και την πρωτεύουσα . Όλα τα γερμανικά αεροπλάνα που υπήρχαν στην περιοχή μας, χρησιμοποιούνταν για τις μεταφορές αυτές... Αλλά κια καίκια, μικρά πλοία παντός είδους, ακόμα δε και μεγαλύτερα πλοίασαν το γερμανικό <Κάρολος> μεταφέρονται οι Γερμανοί από τα νησιά στο κέντρο. Προξενεί δε κάποιαν περίεργη εντύπωση στον απογοητευμένο από τις μεγάλες ελπίδες αθηναικό πληθυσμό το γεγονός ότι, οι σύμμαχοι, που παρακολουθούν μεανιχνευτικά των όλη αυτή την κίνηση, αφήνουν τους Γερμανούς σχεδόν ανενόχλητουςστις εταφορές των».

Ο Αλ Σπέερ σε συνέντευξη στο ΒΗΜΣ το 1976 είε: «.... είμαι αυτήκοος μάτυρας ενός γεγονότος, που μας είχε προκαλέσει πολύ μεγάλη εντύπωσητο φθινόπωρο του 1944. Θυμάμαι συγκεκριμένα ότι ο στρατηγός Γιοντλ, ήρθε μια μέρα και μου ανέφερε ότι επήλθε συμφωνία σε υψηλό επίπεδο μεταξύ Αγγλίας και Γερμανίας, που αφορούσε την Ελλάδα. Η συμφωνία αυτή, πρωτοφανής μέχρι τότε και όπως γνωρίζω μοναδική σε όλο τον Β ΠΠ αφορούσε – όπως,τουλάχιστον είπε ο Γιλντ – την εκκένωση της Ελλάδας από γερμανικά στρατεύματα, χωρίς βρετανική ενόχληση. Η συμφωνία αυτή έγινε στην Λισσαβώνα και το ποιός είχε την πρωτοβουλία δεν ξέρω.... Τα γερμανικά πολεμικά μεταγωγικά σκάφη φορτώθηκαν στρατό από τα ελληνικά νησιά – που εκκένωναν – πέρασαν, το φθινόπωρο του 1944, ανενόχλητα μπροστά από τα μάτια των βρετανών και ανάμεσα από τα βρετανικά υποβρύχια στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο....».

Αλλά σχετικά με την Ελλάδα συνέβησαν κια άλλα ανεξήγητα πράγματα που είχαν να κάνουν με τον Κόκκινο Στρατό, ο Β Μπαρτζίωτας αναφέρει ότι μεγάλες μηχανοκίνητες μονάδες των σοβιετικών συγκεντρώθηκαν σάδα της Δοιράνης με διαταγή να κατέβουν στην Θεσσαλονίκη, μάλιστα εστάλησαν επιτελέις του σοβιετικού στρατού στην Αν Μακεδονία «για να ανιχνεύσουν το έδαφος και να δουν που θα στρατοπεδεύσει ο σοβιετικός στρατός όταν θα ερχόταν.... οι επιχειρήσεις αυτές οργανώθηκαν από τον στρατάρχη Τολμπούχιν,  για να εμποδίσουν την υποχώρηση των Γερμανώναπό την Ελλάδα και μπαίνοντας στην Θεσσαλονίκη να τσακίσουν και να αιχμαλωτίσουν τις δέκα χιτλερικές μεραρχίες...».

Τότε λοιπόν ο Τσόρτσιλ έστειλε τηλεγράφημα στον Στάλιν που απειλούσε ότι «...η Αγγλία θα αποχωρούσε από τον αντιχιτλερικό συνασπισμό, αν δεν φύγουν τα σοβιετικά στρατεύματα από την Ελλάδα». Έτσι οι ηχανοκίνητες σοβιετικές μεραρχίες κινήθηκαν προς Γιουγκοσλαβία. Ο Στάλιν το 1948 είπε στον Τίτο το 1948 «Μην ξεχνάς ότι εμείς διώξαμε τους Γερμανούς από την χώρα σου και όχι οι παρτιζ΄νοι σου»!

 

Αλλά ούτε ο ΕΛΑΣ καταδίωξε τους Γερμανούς, Ο Ντόμινικ Έουτζ υποστηρίζει : «Οι Γερμανοί εγκαταλείπουν την Αθήνα και την Ν Ελλάδα, οι γερμανικές εφοδιοπομπές αδιάκοπα προχωρούν μπροστά στα μάτια των ανταρτών κάτω από την Άμφισσα και οι αντάρτες 11 μέρες δεν τους χτυπούν». Το γεγονός επιβεβαιώνει και οο καπετάν Νικηφόρος (Δημ Δημητρίου) και ο ΓΓ του ΚΚΕ Γ Σιάντος στην απαίτηση των καπεταναίων να τους χτυπήσουν τους είπε: «...αφήστε τους να πάνε στα τσακίδια, να μη μαυροφορέσουν κι άλλες μανάδες...»!

 

Η ΙΙΙ φάση του σχεδίου  «Κιβωτός του Νώε», υποσκάφτηκε από όλους για τους λόγους που ο κάθε ένας είχε στο μυαλό του. Ο ταξίαρχος Έντυ Μάγιερς παραδέχεται: «Οι Γερμανοί  κατάφεραν να αποσύρουν το κύριο  βάρος των δυνάμεών τους ανέπαφο, αφήνοντας μόνον τις φρουρές ορισμένων νησιών ν απασχολούν τις Συμμαχικές δυνάμεις και να καθυστερούν μέχρι την τελική κατάρρευση της Γερμανίας».


 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : 17/9/1944 οι Γερμανοί έχουν αποχωρήσει από την Λέσβο.




Στις 12/10/1944 οι Γερμανοί εγκατέλειψαν την Αθήνα και τρεις μέρες μετά ο Σκόμπυ εισήλθε στην πρωτεύουσα, η κυβέρνηση ήρθε στις 18/10/1944 και οι Κομμουνιστές έβγαλαν ανακοινώσεις και καλωσωρίσματα.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΤΟ ΜΗΛΟ ΤΗΣ ΕΡΙΔΟΣ του C M WOODHOUSE εκδόσεις ΕΞΑΝΤΑΣ.

ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1944 του Β Μπαρτζίωτα εκδόσεις ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΠΛΟΚΗ του E C W MYERS εκδόσεις ΕΞΑΝΤΑΣ.

Ο ΕΛΑΣ του Στ Σαράφη.

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

AITH Η ΠΡΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

 

Το 1821, η εξέγερση των Ελλήνων κατά του τουρκικού ζυγού, αρχικά δεν ενθουσίασε τους Ευρωπαίους.

Μια ενδεχόμενη διάλυση της αυτοκρατορίας των Τούρκων, θα ανέτρεπε ριζικά την κατάσταση στην Ευρώπη.

Για τους λόγους αυτούς, αλλά και για να εξυπηρετήσουν η κάθε μια τα δικά της συμφέροντα, οι δυνάμεις της Ευρώπης δεν αναγνώρισαν την ελληνική επανάσταση.

 
 


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Ζαν Πιερ Μπουαγιέ.



Το νεοσύστατο κράτος της Αιτής (που τότε ονομαζόταν στα ελληνικά Χαΐτιον) ήταν η πρώτη χώρα η οποία επισήμως αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Ελλάδας ενώ ακόμα ήταν σε πλήρη εξέλιξη ο Αγώνας.

Την ιστορία αυτή ανέσυρε από την σκόνη της λήθης ο κ. Ιβέλτ Λεμπρέν ως επίτιμος πρόξενος της Αιτής (το όνομα της χώρας σημαίνει «υψηλή γη») στην Ελλάδα κατά την διάρκεια μεγάλης ημερίδας για τον Φιλελληνισμό, την οποία διοργάνωσε χθές το υπουργείο Εθνικής Άμυνας στο Μουσείο της Ακρόπολης. Με την αφήγησή του εξιστόρησε την επικοινωνία που ανέπτυξε ο Κοραής με τον πρόεδρο της Αιτής Πιέρ Μπουαγιέ και παρουσίασε την επιστολή συμπαράστασης που έστειλε στους επαναστατημένους Έλληνες.

Όμως και ο ίδιος ο κ. Λεμπρέν είναι συνδεδεμένος με την Ελλάδα, καθώς σπούδασε ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έκτοτε ρίζωσε εδώ όπου εργάζεται ως ορθοπαιδικός -χειρουργός.

Η Αϊτή ήταν μια ανεξάρτητη, αλλά πολύ φτωχή χώρα – προϊόν της Γαλλικής Επανάστασης. H Δημοκρατία της Αϊτής αποτελεί μια χώρα που καταλαμβάνει το δυτικό τμήμα του νησιού της Ισπανιόλας που βρίσκεται στην Καραϊβική. Στη δικαιοδοσία της περιλαμβάνει και τα μικρότερα νησιά Γκονάβ, Τορτούγα, Les Cayemites, και Ιλ α Βας, ενώ το ακατοίκητο νησί Ναβάσα διεκδικείται τόσο από τη χώρα αυτή όσο και από τις ΗΠΑ.

Η Αϊτή μοιράζεται το νησί της Ισπανιόλας με την Δομινικανή Δημοκρατία. Το χερσαίο τμήμα της Αϊτής καταλαμβάνει 27.750 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός της είναι 11.078.033 κάτοικοι, με βάση επίσημες εκτιμήσεις του 2016.

Ο Αϊτινός πρόεδρος απάντησε με μια επιστολή, στην οποία έλεγε ότι η χώρα του ήταν πολύ φτωχή και δεν είχε ολοκληρώσει τον αγώνα της εναντίον των Γάλλων αποικιοκρατών.

Έτσι, δεν ήταν σε θέση να ενισχύσει οικονομικά την Ελλάδα.

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Η Ελληνική Επανάσταση βαλλόταν από όλα τα αναγνωρισμένα κράτη, η πρώτοι που αναγνώρισαν την Επανάσταση ήταν η νεαρή δημοκρατία των μαύρων της  Αιτής.




Αναγνώριζε, όμως, το δικαίωμα των Ελλήνων γι’ αυτοδιάθεση και μιλούσε με θερμά λόγια για την επανάσταση.

«Με μεγάλο ενθουσιασμό μάθαμε ότι η Ελλάδα αναγκάστηκε τελικά να αρπάξει τα όπλα, για να αποκτήσει την ελευθερία της και της θέση που της ανήκει ανάμεσα στα κράτη.

Πολίτες, μεταφέρετε στους συμπατριώτες σας τις θερμότερες ευχές για απελευθέρωση, που σας στέλνει ο λαός της Αϊτής», έγραφε μεταξύ άλλων ο Ζαν Πιερ Μπουαγέ (Jean Pierre Boyer).

Συμβολικά, η Αϊτή έστειλε στους Έλληνες 45 τόνους καφέ προς πώληση, για να αγοραστούν καριοφύλια και άλλα πολεμοφόδια, αλλά και 100 Αϊτινούς εθελοντές, που πέθαναν όλοι κατά τη διάρκεια του ταξιδιού προς την Ελλάδα.

Η επιστολή του προέδρου της Αϊτής προς τους Έλληνες , διασώθηκε, σε ελληνική μετάφραση, στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως» του φιλικού και αγωνιστή του ’21, Ιωάννου Φιλήμονος: 

Ζαν Πιερ Μπουαγέ, πρόεδρος του Χαϊτίου.




Προς τους Πολίτας της Ελλάδος Α. Κοραήν, Κ. Πολυχρονιάδην, Α. Βογορίδην και Κ. Κλωνάρην.

 

Εις τα Παρίσια

Πριν ή δεχθώμεν την επιστολή υμών, σημειουμένην εκ Παρισίων τη 20η παρελθόντος Αυγούστου, έφθασεν ενταύθα η είδησις της επαναστάσεως των συμπολιτών υμών κατά του δεσποτισμού, του επί τρεις περίπου διαρκέσαντος εκατονταετηρίδας. Μετά μεγάλου ενθουσιασμού εμάθομεν ότι η Ελλάς αναγκασθείσα τέλος πάντων εδράξατο των όπλων, ίνα κτήσηται της ελευθερίαν αυτής και την θέσιν, ήν μεταξύ των εθνών του κόσμου κατείχε.

Μία  τόσον ωραία και τόσον νόμιμος υπόθεσις, και προ πάντων αι συνοδεύσασαι ταύτην πρώται επιτυχίαι, ουκ εισίν αδιάφοροι τοις Χαϊτίοις, οίτινες, ως οι Ελληνες επί πολύν καιρόν έκλινον τον αυχένα υπό ζυγόν επονείδιστον και δια των αλύσεων αυτών συνέτριψαν την κεφαλήν της τυραννίας.

Ευχηθέντες προς τον ουρανόν, όπως υπερασπισθή τους απογόνους του Λεωνίδου , εσκέφθημεν ίνα συντρέξωμεν τας γενναίας δυνάμεις τούτων, ει μη διά στρατευμάτων και πολεμοφοδίων, τουλάχιστον διά χρημάτων, ως χρησίμων εσομένων διά προμήθειαν όπλων, ών έχετε ανάγκην. Συμβεβηκότα όμως, επιβαλόντα τη πατρίδι ημών μεγάλην ανάγκην. επησχόλησαν όλον το χρηματικόν, εξ ού η Διοίκησις ηδύνατο καταβάλει μέρος. Σήμερον έτι η επανάστασις, η κατά το ανατολικόν μέρος της νήσου επικρατούσα, υπάρχει νέον προς την εκτέλεσιν αυτού του σκοπού κώλυμα. Επειδή το μέρος όπερ ηνώθη μετά της Δημοκρατίας, ής προεδρεύω, υπάρχει εν μεγίστη ενδεία και προκαλεί δικαίως μεγάλην του ταμείου ημών την δαπάνην. Εάν δ’ επέλθωσι κατάλληλοι, ως επιθυμούμεν, αι περιστάσεις, τότε βοηθήσωμεν προς τιμήν ημών τοις τέκνοις της Ελλάδος, όσον δυνηθώμεν.

Πολίται, διερμηνεύσατε προς τους συμπατριώτας υμών τας θερμοτέρας ευχάς, άς λαός του Χαϊτίου αναπέμπει υπέρ της ελευθερώσεως αυτών. Οι μεταγενέστεροι Ελληνες ελπίζουσιν εν τη αναγεννωμένη ιστορία τούτων άξια της Σαλαμίνος τρόπαια. Είθε παρόμοιοι τοις προγόνοις αυτών αποδεκνυόμενοι και υπό των διαταγών του Μιλτιάδου διευθυνόμενοι, δυνηθώσιν εν τοις πεδίοις του νέου Μαραθώνος τον θρίαμβον της ιεράς υποθέσεως, ήν επεχείρησαν υπέρ των δικαιωμάτων αυτών, της θρησκείας και της πατρίδος. Είθε, τέλος, διά των φρονίμων διατάξεων αυτών μνημονευθώσιν εν τη ιστορία οι κληρονόμοι της καρτερίας και των αρετών των προγόνων.

Τη 15η Ιανουαρίου 1822 και 19η της Ανεξαρτησίας

Μπόγερ

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
 

Καθημερινή, αρ. φύλλου 27390  31 Ιανουαρίου 2010.
 
Ελευθεροτυπία, «Το αναγνωστικό της τελευταίας σελίδας», Χρήστος Μιχαηλίδης 14 Ιανουαρίου 2010.
 
Διονυσίου Κόκκινου «Η Ελληνική Επανάστασις»,
 
 «Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας» του  Τάσου Βουρνά  εκδόσεις Τολίδης.
 

 

Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΤΑΝ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΕΞΕΔΩΣΕ Η ΠΕΕΑ



Η ΠΕΕΑ στην τελευταία φάση της Γερμανικής κατοχής εξέδωσε αναγνωστικό για το Δημοτικό σχολείο που διδασκόταν στις μη κατεχόμενες περιοχές της Ελλάδος, έχει ενδιαφέρον να δούμε τι διδασκόταν στα παιδιά της βασικής εκπαίδευσης  στις περιοχές που έλεγχε το ΕΑΜ.
 
 
 
 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Εργασίες Λαικού Δικαστηρίου. Φωτογραφία του 1944.
 
 

"ΛΑΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Σήμερα είναι μεγάλη κίνηση. Συνεδριάζει το Λαϊκό   Δικαστήριο.

Το Δικαστήριο είναι μέσα σ  ένα μέρος, που πριν ήταν μαγαζί. Δικαστές είναι πέντε χωρικοί.

Η συνεδρίαση αρχίζει. Ο πρόεδρος του Δικαστηρίου διαβάζει μια – μια τις υποθέσεις. Ύστερα ρωτά εκείνον που ζητά τη δίκη να πει τι παράπονα έχει ενάντι στον κατηγορούμενο.

Όταν μιλήσουν και οι δυό, ο πρόεδρος προσπαθεί αν τους συμβιβάσει:

-        Δεν τα συμβιβάζεται τώρα; Λέει όλοι μας συγχωριανοί είμαστε και δεν ταιριάζει να πηγαίνουμε στα δικαστήρια. Έλα εσύ που ζημιώθηκες, λέγε, πόσο καλαμπόκι θέλεις να σου δώσει ο κατηγορούμενος για την ζημιά που σου καμε;

Έτσι πολλές φορές τα πράγματα συμβιβάζονται και η δίκη δε γίνεται. Όταν όμως επιμένουν και δε συμβιβάζονται, τότε η δίκη προχωράει.

Έτσι και σήμερα πέντε δικαστές δίκασαν τους συγχωριανούς τους. Ως το μεσημέρι είχε τελειώσει η δίκη. Άλλοι καταδικάστηκαν να πληρώσουν πέντε οκάδες καλαμπόκι άλλοι δέκα οκάδες και άλλοι αθωώθηκαν.

Ήταν μερικοί, που τα συμβίβασαν πριν ν αρχίσει η δίκη και έτσι δεν δικάστηκαν καθόλου.

Στο τέλος κάθονται οι χωρικοί και μιλούν για τις δουλειές τους. Είναι όλοι ευχαριστημένοι και κανείς δεν παραπονιέται ότι τον αδίκησε το δικαστήριο.

Εκείνοι που έπαθαν την ζημιά  είναι ευχαριστημένοι με την αποζημίωση, που κανόνισε το δικαστήριο. Εκείνοι που πάλι έκαναν την ζημιά αναγνωρίζουν πως αδίκησαν τον συγχωριανό τους και αναγνωρίζουν κι οι ίδιοι πως έπρεπε να τον αποζημιώσουν.

Πολλές φορές οι χωρικοί θυμούνται τον τρόπο, που γινόταν οι δίκες πριν τον Αγώνα. Κρίνουν ύστερα και τα σημερινά δικαστήρια και βρίσκουν πόσό καλύτερα και πιο άκοπα είναι τώρα τα Λαϊκά Δικαστήρια.

-        Σκεφτείτε, λένε οι χωρικοί, πόσους κόπους και πόσα έξοδα είχαμε πριν τον Αγώνα και στις παραμικρότερες δίκες!

«Ας πούμε σου έκλεβα μια προβατίνα. Λοιπόν, μια προβατίνα τότε κόστιζε πεντακόσιες δραχμές.

« Ας δούμε τι έξοδα θα γινόταν τότε για τις πεντακόσιες δραχμές, αν πήγαινες στο δικαστήριο να βρεις το δίκιο σου!

«Πρώτα πρώτα θα πλήρωνες και θα έπαιρνες ένα χαρτόσημο, για να κάμεις την αίτηση του. Έπειτα θα πλήρωνες ένα δικηγόρο ή ένα δικολάβο, για να σου γράψει την αίτηση. Εσύ όμως δεν ήξερες τον νόμο, γιατί κανένας Έλληνας πολίτης δεν ήξερε τότε τους νόμους.

« Έπρεπε λοιπόν την αίτηση να την γράψει δικηγόρος.

«Με την αίτηση σου θα πήγαινες στον εισαγγελέα, στον ειρηνοδίκη ή αλλού. Η δίκη όμως ποτέ δεν γινόταν στο χωριό σου, μα γινόταν σε πόλη, όπου έμενε το δικαστήριο. Δηλαδή καμιά φορά και δέκα ώρες μακριά.

« Κάποτε ερχόταν η μέρα της δίκης. Έπρεπε τότε να σηκωθείς από το χωριό σου και να πας στην πόλη, όπου ήταν το δικαστήριο. Και όπως θα πήγαινες εσύ, θα πήγαινε και ο αντίδικός σου. Και οι μάρτυρες με σας, θα έρχονταν οι μάρτυρες. Οι δικοί σου μάρτυρες και οι μάρτυρες του αντίδικου. Δηλαδή δέκα και δεκαπέντε άνθρωποι.

«Έτσι όμως ο κάθε ένας θα έχανε τρία και τέσσερα και πέντε μεροκάματα.

« Βάλε και τα έξοδα, που θα κάνατε όλοι στην πόλη, για να φάτε και να ταγίσετε τα ζώα σας και να κοιμηθείτε, και θα βρεις πόσες μέρες χανόνταν και πόσα έξοδα γινόνταν».

 

Άλλοι όμως έλεγαν πως δεν ήταν αυτά μόνα τα έξοδα. Αυτά γινόταν στην περίπτωση που η δίκη τελείωνε την πρώτη φορά. Αν όμως έλλειπε ένας μάρτυρας ή ένα χαρτί δεν ήταν καλά γραμμένο, τότε αναβαλλόταν η δίκη. Οριζόταν δηλαδή άλλη μέρα για να δικαστεί.

Άντε πάλι λοιπόν άλλα έξοδα και άλλα χρηματικά χασομέρια από την αρχή.

Και όλα αυτά γινόταν για μια προβατίνα.

Και αν σας πω πιο ήταν το αποτέλεσμα;

Αν ενός κτηνοτρόφου του έκλεβαν μια ή δυό ή τρεις προβατίνες ο κτηνοτρόφος αυτός σκεφτόταν τα έξοδα και τα χασομέρια και δεν πήγαινε καθόλου στα δικαστήρια. Έτσι οι ζωοκλέφτες έμεναν ατιμώρητοι και έκλεβαν περισσότερα.

Ενώ τώρα με τα Λαϊκά Δικαστήρια, οι δίκες γίνονται πιο απλά και πιο γρήγορα. Ούτε χασομέρια, ούτε χαρτόσημα, ούτε ταξίδια, ούτε δικηγόρους, ούτε τίποτα.

Θέλεις σήμερα να κάμεις μια δίκη; Γράφεις μόνος σου σ ένα κομμάτι χαρτί την αίτησή σου και την δίνεις σ ένα δικαστή. Η δίκη θα γίνει μέσα στο χωριό σου. Και την ημέρα της δίκης θα πας μόνος σου να υποστηρίξεις το δίκιο σου.

Μα δεν μπορείς να λες ότι θέλεις. Γιατί αυτοί που θα σε δικάσουν είναι χωριανοί σου και σε ξέρουν. Και ξέρουν αν έχεις δίκιο ή όχι. Πριν όμως στους δικαστές της πόλης μπορούσες να λέει ότι ήθελε και να τους γελάει ο κάθε κατεργάρης.

Και δεν είναι μόνο οι δίκες που γίνονται πιο γρήγορα και τελειώνουν αμέσως. Τα λαϊκά δικαστήρια  δικάζουν σύμφωνα με την συνείδηση του λαού. Εκείνο που ο λαός θεωρεί σωστό, ίσιο, δίκαιο, εκείνο και εφαρμόζεται. Ο λαϊκός δικαστής δεν ψάχνει να βρει το δίκαιο σε παλαιά χοντρά βιβλία, που δεν συμφωνούν με τις σημερινές ανάγκες της ζωής και με την σημερινές αντιλήψεις.

Όλος ο κόσμος ξέρει ποιο είναι δίκαιο και ποιο άδικο. Κι ο λαϊκός δικαστής, που δικάζει κάτω από τα μάτια του χωριού, δεν μπορεί να κάνει αλλοιώς, παρά να δώσει το δίκαιο σε όποιον το έχει. Τις δίκες τις παρακολουθεί όλο το χωριό, που ξέρει τον καθένα τι άνθρωπος είναι και τι έκανε. κι όταν ένας απλός άνθρωπος, όπως ο λαϊκός δικαστής, νοιώθει ότι τον βλέπουν τόσα μάτια συγχωριανών και περιμένουν να ακούσουν την απόφασή του άλλα τόσα αυτιά, δεν μπορεί παρά να βάλει το χέρι στην καρδιά και να βγάλει δίκαιη απόφαση.

Έτσι με τα λαϊκά δικαστήρια οι δίκες γίνονται πιο εύκολες και πιο δίκαιες.

Ω πόσους κόπους και πόσα έξοδα έπρεπε να κάμει κανείς πριν από τον Αγώνα για μια δίκη! Πόσα τυραννιόταν ο Ελληνικός λαός για να βρει το δίκιο του!

Ο λαός όμως αυτός σήμερα αναγνώρισε πως τα λαϊκά δικαστήρια είναι η σωτηρία του και δεν αφήσει ποτέ να του τα πάρουν.

Όπως έχει την αυτοδιοίκησή του, όπως έχει την γλώσσα του, έτσι έχει και τα δικαστήριά του.

Για να  τα αποχτήσει αυτά, αγωνίστηκε και έχυσε αίμα. Γι αυτό δεν θα τα χάσει ποτέ από τα χέρια του."

 

Απ ότι κατάλαβες στα παιδιά η ΠΕΕΑ δίδασκε φούμαρα.

 



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Με απόφαση της Ολομέλειας του διδακτικού προσωπικού, των δασκάλων και των σπουδαστών του Παιδαγωγικού Φροντιστηρίου Καρπενησίου, που εκείνο τον καιρό λειτουργούσε στο χωριό Τροβάτο Ευρυτανίας, συγκροτήθηκε η συντακτική επιτροπή για τη συγγραφή του Αναγνωστικού που προοριζόταν για τις Ε' και ΣΤ' τάξεις του δημοτικού.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

 

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΑΔΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ Ε ΚΑΙ ΣΤ ΤΑΞΗΣ εκδόσεις ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ

Πέμπτη, 2 Νοεμβρίου 2017

Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ


 

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Το αρματαγωγό "ΛΕΣΒΟΣ" (L-172) τύπου 511
Το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ, με Κυβερνήτη τον Πλωτάρχη Ε.Χανδρινό ΠΝ, έφυγε 22:00από τις Κεχρές για την Αμμόχωστο Κύπρου, στις 13 Ιουλίου 1974, μεταφέροντας προσωπικό και υλικό της ΕΛΔΥΚ, η ώρα που υπολογιζόταν να φτάσει στην Κύπρο ήταν 7 το πρωί της 17ης Ιουλίου.

Την 09:00 της 15/7 και ενώ το πλοίο βρισκόταν εν πλω, ο Κυβερνήτης πληροφορήθηκε από το ραδιόφωνο, την εκδήλωση πραξικοπήματος, εναντίον του Μακαρίου και ότι ο Αρχιεπίσκοπος ήταν νεκρός.
Ο Χανδρινός συνέχισε την πορεία του προς την Κύπρο, το οποίο ενέκρινε τις προθέσεις του. Το μεσημέρι της 16/7 ενώ το Α/Γ βρισκόταν νοτίως της Λεμεσού, πήρε διαταγή από το ΓΕΝ να κινηθεί προς τον όρμο Λάρδο (Λινδος) της Ρόδου. Η διαταγή αυτή ακυρώθηκε την επομένη και εδόθη νέα εντολή να κατευθυνθεί προς στην Αμμόχωστο.

Το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ έφτασε στο λιμάνι της Αμμοχώστου την 19η Ιουλίου 5 το απόγευμα, αλλά δεν εκφόρτωσε πυρομαχικά, γιατί όπως ανέφερε ο αρμόδιος Αξιωματικός της ΕΛΔΥΚ δεν ήταν απαραίτητα, επειδή από πρόσφατες επιχειρήσεις είχε περισυλλέγει μεγάλη ποσότητα όπλων και πυρομαχικών. Εν τω μεταξύ, δύο Αξιωματικοί της Ειρηνευτικής Δυνάμεως, είχαν τοποθετηθεί, -για πρώτη φορά- στον καταπέλτη του πλοίου προς έλεγχο του εκφορτούμενου υλικού.

Την ίδια ημέρα στις 6 το απόγευμα, το πλοίο έφυγε από την Αμμόχωστο με 450 άνδρες οπλίτες της ΕΛΔΥΚ, για επαναπατριωτισμό.





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ :  Το μόνο πλοίο του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού που βρέθηκε στη Κύπρο κατά τη τουρκική εισβολή το καλοκαίρι του 1974 ήταν το αρματαγωγό "ΛΕΣΒΟΣ" (L-172) τύπου 511.






ΤΟ Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ ΚΑΙ Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ

Στις 20 Ιουλίου ο Κυβερνήτης έμαθε από την Κυπριακή ραδιοφωνία την Τουρκική επιθετική ενέργεια και την αποβάση όπως και την κήρυξη γενικής επιστρατεύσεως, από την Κυπριακή Κυβέρνηση.

Το πλοίο στις 9 και 20, πήρε δε διαταγή από το ΓΕΝ να πάει στη Λεμεσό, για να αποβιβάσει την δύναμη της ΕΛΔΥΚ που επαναπατριζόταν το πλοίο την ώρα αυτή ήταν 40 νμ από την Πάφο, η διαταγή αυτή άλλαξε και δόθηκε νέα να πλεύσει στην Πάφο και να αποβιβάσει το προσωπικό της ΕΛΔΥΚ. Έτσι στις 2 το μεσημέρι το πλοίο έβγαλε με πλοιάρια τους οπλίτες στην Πάφο.

Ο έφεδρος λοχίας Δ. Πλέσσας θυμάται: "O επικεφαλής αξιωματικός μας, αντισυνταγματάρχης Στραυρόπουλος, μας ζήτησε όταν αποβιβαστούμε στη Πάφο, για το ηθικό των Κυπρίων να τους πούμε ότι είμαστε ελληνικός στρατός που δήθεν ήρθε από την Ελλάδα. Πράγματι, κάναμε μια θεαματική απόβαση με σχοινιά και ΑΒΑΚ, ενώ το αρματαγωγό χτύπησε το μιναρέ του τζαμιού στο τουρκοκυπριακό θύλακα".

Ο Διοικητής της Εθνοφρουράς Πάφου στις 2 και 15, ζήτησε από τον Κυβερνήτη Ε.Χανδρινός ΠΝ, να προσβάλλει με το πυροβολικό του πλοίου, το φρούριο της Πάφου τον θύλακα Μουττάλου, στον οποίο ήταν συγκεντρωμένες μεγάλες Τουρκικές δυνάμεις (δύο τάγματα), με άριστο εξοπλισμό. Ο Ε.Χανδρινός ΠΝδεν γνώριζε λόγω σιγής του ασυρμάτου αν υπήρχε εμπλοκή της Ελλάδος με την Τουρκία και δεν γνώριζε τι να πράξει.


Ο Χανδρινός, μετά από μία σύντομη εκτίμηση της καταστάσεως αποφάσισε την προσβολή των στόχων που του υποδείχτηκαν, με τον διαθέσιμο ανεπαρκή οπλισμό του πλοίου (πυροβόλα Bofors 40mm), τον οποίον είχαν επανδρώσει και οπλίτες της ΕΛΔΥΚ, λόγω αριθμητικής ανεπάρκειας του πληρώματος του πλοίου του.

Επί δύο συνεχείς ώρες, το πλήρωμα του ΛΕΣΒΟΣ σφυροκόπησε με επιτυχία τον θύλακα (περίπου 900-950 βλήματα των 40 ΜΜ), ενώ συνεχίστηκε και η επίθεση από ξηράς με αποτέλεσμα να εξουδετερωθεί ο τουρκικός θύλακας και να διασωθεί η Πάφος




Όπως αναφέρει, στο πολεμικό ημερολόγιο (ημερομηνία. 23.12.1974),
«Επί του θέματος της εκτελέσεως βολής εναντίον των τουρκοκυπριακών θέσεων, πλέον των όσων αναφέρθησαν, έχω να προσθέσω ότι από την στιγμήν που διετάχθην όπως αναστρέψω δια Πάφον, εθεώρησα ότι το πλοίον συμμετείχεν, αδιακρίτως εάν έφερε Ελληνικήν Σημαίαν, ενεργώς εις οιοδήποτε είδος επιχειρήσεων, είτε αμυντικάς, είτε επιθετικάς, ελάμβανον χώραν εις την νήσον»
«..Περαίνων την εν λόγω έκθεσιν, επιθυμώ να αναφέρω ότι ως διαπίστωσα, το ηθικόν του Έλληνος, η ψυχραιμία και η τόλμη αυτού, ευρίσκεται εις υψηλόν βαθμόν. Δεν θα ήτο υπερβολή να γράφω ότι άπαντες οι επιβαίνοντες του πλοίου Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί και οπλίται εν ουδεμία περιπτώσει απώλεσαν το θάρρος των και την πίστιν προς τα ιδεώδη της φυλής. Ιδιαιτέρως εθαύμασα το θάρρος των επαναπατριζομένων οπλιτών του Σ.Ξ, οίτινες καίτοι είχαν συνειδητοποιήσει ότι επέστρεφον εις τας οικείας των, με έξαλλον ενθουσιασμόν και αλλαλαγμούς χαράς, εδέχθηκαν την, απο του στόματός μου, πληροφορίαν περί της επανόδου των εις την Κύπρον, προς ενίσχυσιν των μαχομένων συναδέλφων των εναντίον των εχθρών του γένους».


 
 



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο βομβαρδισμός της Πάφου, στις 20/07/74 από το Α/Γ «Λέσβος».


ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ



Το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ, μετά τον κανιοβολισμό, απέπλευσε από την Πάφο ,με προορισμό τον Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Ο Κυβερνήτης, Πλωτάρχης Ε.Χανδρινός ΠΝ αφού υπολόγισε τον κίνδυνο προσβολής από την Τουρκική Αεροπορία ακολούθησε Νότια πορεία προς τις Λυβικές ακτές, αντί προς Δυσμάς προς την Ρόδο, παραπλανώντας τους Τούρκους που είχαν βγει προς αναζήτησή του.
 
 

Την πορεία αυτή τήρησε επί 6ωρο περίπου και τα μεσάνυχτα, όταν το πλοίο βρισκόταν 60 ν.μ νότια της Κύπρου, έστρεψε επί πορείας 270 (δυτική). Το πλοίο συνέχισε την πολιτική τήρησης σιγής ασυρμάτου μέχρι την 03:30, όταν λόγω αιφνίδιου θανάτου του μοναδικού επιβαίνοντος πολιτικού υπαλλήλου Δαμιανού Μιχαήλ, οδηγού περονοφόρου οχήματος του ΝΣ, απαιτήθηκε η αναφορά του συμβάντος στο ΓΕΝ. Από εκείνη την ώρα, το πλοίο ανέφερε τακτικά το στίγμα του στο ΓΕΝ.

Το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ κατέπλευσε στη Σητεία Κρήτης και μετά απέπλευσε για ΝΣ.

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Ελευθέριος Χανδρινός.


Η ΒΥΘΥΣΗ ΤΟΥ Α/Τ KOCATEPE D 354



Τις πρωινές ώρες της Κυριακής 21 Ιουλίου 1974, τρία τουρκικά αντιτορπιλικά, το «Κοτσάτεπε» (τύπου Γκίρινγκ-Φραμ ΙΙ, Κυβερνήτης Αντιπλοίαρχος Γκιουβέν Ερκαγιά ΤΝ) και δύο τύπου Γκίρινγκ-Φραμ Ι, το «Μ.Φεβζί Τσακμάκ» και το «Αντάτεπε» (Κυβερνήτης Αντιπλοίαρχος Ριζά Νουρ Οντζού ΝΤ), βομβάρδιζαν στόχους της ακτής, προστατεύοντας τα αποβατικά σκάφη και παρέχοντας πυρά υποστηρίξεως στα αποβατικά τμήματα πεζικού που βρίσκονταν ήδη στην ακτή στην περιοχή της Κυρήνειας, στη Β. ακτή της Κύπρου.

Στις 10.00 το Γ. Επιτελείο στην Άγκυρα σήμανε προς τα τρία Αντιτορπιλικά τις γεωγραφικές συντεταγμένες μιας Ελληνικής νηοπομπής, η οποία έπλεε κατευθυνόμενη προς Κύπρο! Η Ελληνική νηοπομπή αυτή κατά τους τούρκους αποτελείτο από 8 έως 9 μεταγωγικά γεμάτα στρατό και υλικό και συνοδεύονταν από πολεμικά πλοία. Το σήμα έλεγε προς τα τουρκικά Αντιτορπιλικά ότι «μπορούσαν να επιτεθούν».Τα τρία Αντιτορπιλικά με διοικητή τον Πλοίαρχο Ιρφάν Τινάζ ΤΝ, ο οποίος επέβαινε στο «Αντάτεπε», σταμάτησαν τον βομβαρδισμό και κατευθύνθηκαν προς τα Δυτικά, κατά μήκος της βόρειας Κυπριακής ακτής. Τα τουρκικά Αντιτορπιλικά θα έπρεπε να επιτεθούν και να καταστρέψουν μόνο πλοία πού έφεραν την Κυπριακή σημαία. Ενώ τα πλοία της νηοπομπής, εάν έφεραν την Ελληνική σημαία, έπρεπε πρώτα να διαταχθούν να αναστρέψουν και να εγκαταλείψουν την περιοχή. Βύθισή τους θα γινόταν μόνο αν δεν συμμορφώνονταν με την διαταγή αυτή. Οι κανόνες αυτοί δεν τηρήθηκαν και με νεότερη διαταγή διατασσόντουσαν να ανοίξουν πυρ κατά παντός πλοίοι (Ελληνικού ή Κυπριακού) που ήταν στην απαγορευμένη περιοχή.



Σύμφωνα με πληροφορίες από τα αεροσκάφη αναγνωρίσεως, η Ελληνική νηοπομπή αποτελείται από 11 εμπορικά πλοία συνοδευόμενα από 9 πολεμικά.
Λίγο αργότερα, νέα περιγραφή της νηοπομπής θα αναφέρει ότι αποτελείται από 9 αποβατικά σκάφη και 5 συνοδά πολεμικά.



Τα 3 Αντιτορπιλικά έφθασαν στις 12 στο ακρωτήριο Αρβανίτης, το δυτικότερο σημείο της Βόρειας Κυπριακής ακτής και έστρεψαν προς νότο για να έλθουν σε οπτική επαφή με την Ελληνική νηοπομπή.



Οι τούρκοι αξιωματικοί ανάφεραν επίθεση από τρία περιπολικά και ότι βύθισαν δύο, βέβαια δεν υπήρχαν περιπολικά στην περιοχή . Η δε μόνη ναυτική απώλεια που είχε αναφερθεί μέχρι στιγμής ήταν της μικροσκοπικής τορπιλακάτου του υποπλοιάρχου Ε.Τσολάκη που είχε βυθιστεί τα ξημερώματα της προηγουμένης από αεροσκάφη έξω από το λιμάνι της Κυρήνειας - δηλαδή περισσότερο από 60 μίλια ανατολικά από το αναφερόμενο σημείο επιθέσεως και 31 ώρες νωρίτερα - όταν προσπάθησε να επιτεθεί στα σκάφη της αποβάσεως. Παραλλάσσοντας το ακρωτήριο Αρβανίτης και παίρνοντας πορεία προς το νότο ούτε τα ραντάρ των Αντιτορπιλικών ούτε οι οπτήρες στις γέφυρές τους μπόρεσαν να διακρίνουν κάποια νηοπομπή. Μόνο μετά από επίμονη έρευνα εντόπισαν 3 εμπορικά πλοία.



Η Άγκυρα διέταξε τα Αντιτορπιλικά να διατάξουν την «ελληνική νηοπομπή»! να αναστρέψει και σε περίπτωση μη συμμορφώσεως να την βυθίσουν.



Τα Αντιτορπιλικά ζήτησαν από τα αναγνωριστικά αεροσκάφη να εκτελέσουν άλλη μία πτήση επάνω από την περιοχή και να αναφέρουν ότι έβλεπαν. Τα αναγνωριστικά διαπίστωσαν ότι ήταν εμπορικά που δεν είχαν καμιά σχέση με νηοπομπή. Η άγκυρα όμως ήθελε ναυτική επιτυχία και αποφάσισε να επιτεθεί με την αεροπορία της.


Στις 13.30, η «ελληνική νηοπομπή»! ανύποπτη έπλεε προς τα ανατολικά.
Στις 14.15, τρία σμήνη της τουρκικής αεροπορίας, από συνολικά 48 αεροσκάφη, οπλισμένα με ρουκέτες και βόμβες . Ήταν τα σμήνη 181 από την Αττάλεια, 141 από το Μουρτενέ και 111 από το Εσκί Σεχίρ. Και θα επιτίθεντο την «ελληνική νηοπομπή».
Στις 15.00 το πρώτο σμήνος εντόπισε 3 πολεμικά πλοία.
Στις 15.05 τα αεροσκάφη επετέθησαν με ρουκέτες. Τα πολεμικά απάντησαν με αντιαεροπορικά πυρά. Η κατάσταση θαλάσσης και αέρος ήταν σχετικά μέτρια ζωηρεύοντας λίγο, σιγά-σιγά. Πρώτο το «Κοτσάτεπε» δέχτηκε πλήγμα από ρουκέτα που κατέστρεψε το ΚΠΜ (κέντρο πληροφοριών μάχης).Είναι εξαιρετικά δύσκολο να διακρίνεις τα χαρακτηριστικά σήματα ενός αεροσκάφους που κινείται με 700 χλμ. την ώρα. Και βέβαια ακόμη δυσκολότερο, σχεδόν αδύνατο θα έλεγε κάποιος, όταν αυτό εφορμά εναντίων σου εκτοξεύοντας ρουκέτες. Πάντως, αυτά τα επιτιθέμενα αεροσκάφη ήταν τύπων με τους οποίους οι ΗΠΑ εξόπλιζαν όλους τους συμμάχους των περιλαμβανομένης και της Ελλάδας. Ανεξάρτητα όμως, από όλα αυτά οι οπτήρες του «Αντάτεπε» κατόρθωσαν να δουν και να επαληθεύσουν τα τουρκικά σήματα των αεροσκαφών. Η Άγκυρα ειδοποιήθηκε με ραδιοτηλέφωνο, ότι τα επιτιθέμενα αεροσκάφη ήταν, πιθανώς, τουρκικά.



Η μελετημένη κίνηση του Πλωτάρχη Ε.Χανδρινού ΠΝ, να κινηθεί όπως περιέγραψα έξω από την περιοχή επιχειρήσεων, διέσωσε το πλοίο του, δημιούργησε, τέτοια σύγχυση στο Τουρκικό Γενικό Επιτελείο και στο πολεμικό ναυτικό των Τούρκων και την αεροπορία, ώστε να βυθισθεί από τουρκικά πυρά το Α/Τ KOCATEPE D 354, με Κυβερνήτη τον Αντιπλοίαρχο Giuven Erkayia T.N και να χαθούν 13 Αξιωματικοί και 64 άνδρες του πληρώματός του. Αλλά και δύο άλλα Τουρκικά Αντιτορπιλλικά, το -Adatep - (Κυβερνήτης Αντιπλοίαρχος Rizah Nur Ontzu TN) και -M.Fevzi Cakmak- υπέστησαν σοβαρές και μικρότερες βλάβες, αντίστοιχα.



Οι επιθέσεις των τουρκικών αεροσκαφών δεν σταμάτησαν παρά τις τουρκικές σημαίες που είχαν τα πλοία (πίστευαν ότι ήταν ένα φτηνό τέχνασμα των Ελλήνων), εν τω μεταξύ τα Αντιτορπιλικά από τη περιοχή της αποβάσεως, το «Τσακμάκ» είχε ανασύρει από τη θάλασσα κοντά στην Κυρήνεια, ένα νεαρό τούρκο πιλότο που το αεροπλάνο του είχε καταρριφθεί. Αυτός, κατόρθωσε να μιλήσει από το ραδιοτηλέφωνο με τα αεροσκάφη. Τους έδωσε τα στοιχεία του και τους είπε ότι επιτίθεντο εναντίων τουρκικών πολεμικών πλοίων.


Οι πιλότοι ζήτησαν να τους πει το σύνθημα. Ο νεαρός δεν είχε ιδέα διότι είχε καταρριφθεί πριν από την τελευταία αλλαγή συνθήματος. Έτσι τα λόγια του συνάντησαν γέλια και κοροϊδίες, οι πιλότοι έλεγαν: «Άκου τι ωραία τουρκικά μιλάει…». Το «Κοτσάτεπε» πλήγματα από ρουκέτες. Τα αεροσκάφη, βλέποντας ότι το «Κοτσάτεπε» φλεγόταν και ήταν σχεδόν τελείως ανυπεράσπιστο, εστράφησαν με κάποια κωμική σπουδή, στο να το αποτελειώσουν αντί να επιδιώξουν να επιτύχουν περισσότερα πλήγματα αχρηστεύοντάς τα τελείως στα υπόλοιπα 2 Αντιτορπιλικά. Προφανώς, τα δύο τελευταία απαντούσαν ακόμη με τα πυροβόλα τους στις επιθέσεις…Το Αντιτορπιλικό βυθίστηκε στις 22.00 περίπου.



Τα σμήνη ανέφεραν στο Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας στην Άγκυρα ότι η «η τουρκική αεροπορία επετέθη στα πλοία που μετέφεραν ενισχύσεις στην Πάφο και βύθισαν το ένα από αυτά».



«Στο γραφείο του πρωθυπουργού στην Άγκυρα, ενθουσιασμένοι οι άνθρωποι αγκάλιαζαν ο ένας τον άλλο φωνάζοντας «Ζήτω, τα αγόρια μας, πετύχαμε». Η πρωτεύουσα πήρε βαθιές αναπνοές…Η νηοπομπή είχε αναγκασθεί να σταματήσει».


Το γραφείο δημοσίων σχέσεων και τύπου, του γενικού επιτελείου (Εθνικής Αμύνης) στην Άγκυρα, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

«Παρόλες τις φιλικές προειδοποιήσεις οι οποίες συνεχώς εκδίδονταν μέχρι σήμερα το απόγευμα, μία μεγάλη Ελληνική αποβατική νηοπομπή, συνοδευόμενη από ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη, κατόρθωσε να διεισδύσει στη περιοχή η οποία είχε κηρυχθεί «Απαγορευμένη» από της εσπέρας της 20ης Ιουλίου, και να καταπλεύσει στις 16.00, στα ανοικτά της Πάφου. Η νηοπομπή απήντησε με πυκνά πυρά στις προειδοποιήσεις της αεροπορίας μας και του ναυτικού μας και άρχισε να αποβιβάζει στρατεύματα στη Πάφο. Η αποβίβασις απετράπη μετά από επιθέσεις της τουρκικής αεροπορίας στον λιμένα της Πάφου. Οι επιθέσεις της αεροπορίας μας προξένησαν βαριές απώλειες στα πολεμικά και τα αποβατικά πλοία της νηοπομπής».







ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Το τουρκικό αντιτορπιλοκό “Kocatepe” που βυθίστηκε από την ίδια την τουρκική αεροπορία.


Ελευθέριος Χανδρινός


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

o 29/09/1954 30/06/1958 Σ.Ν.Δ. [Σχολή Ναυτικών Δοκίμων]
o 01/07/1958 28/09/1958 Δ.Π.Α. [Διοίκησης Πλοίων Αποβάσεως]
o 30/09/1958 07/11/1958 Κ.Ε./ΠΑΛ
o 09/11/1958 04/01/1960 Β.Π. ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ
o 04/01/1960 26/02/1960 Β.Π. ΑΕΤΟΣ
o 28/02/1960 08/06/1961 Β.Π. ΒΛΑΧΑΒΑΣ
o 10/06/1961 21/06/1962 Κ.Ε./ΠΑΛ
o 23/06/1962 11/07/1964 Β.Π. ΣΦΕΝΔΟΝΗ
o 11/07/1964 18/01/1965 Β.Π. ΔΟΞΑ
o 18/01/1965 02/11/1965 Β.Π. ΛΕΩΝ
o 03/11/1965 20/01/1966 Β.Π. ΚΑΡΤΕΡΙΑ
o 29/01/1966 09/01/1967 Ν.Δ.Κ. [Ναυτική Διοίκηση Κρήτης]
o 10/01/1967 25/05/1967 Η.Π.Α. [Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής]
o 25/05/1967 01/11/1967 Β.Π. ΒΕΛΟΣ
o 01/11/1967 18/11/1968 Β.Π. ΑΣΠΙΣ
o 19/11/1968 02/05/1969 Β.Π. ΛΟΓΧΗ
o 05/05/1969 30/07/1969 Η.Π.Α. [Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής]
o 01/08/1969 30/08/1973 353 ΜΝΑΣ [Μοίρα Ναυτικής Συνεργασίας - Ελευσίνα]
o 31/08/1973 30/08/1974 Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ
o 31/08/1974 03/08/1975 Γ.Ε.Ν. / Α1 & Μ.Κ.Ε./ΛΑΡ [Μικτόν Κέντρον Επιχειρήσεων Λάρισα
o 03/08/1975 23/08/1976 Μ.Κ.Ε./ΛΑΡ [Μικτόν Κέντρον Επιχειρήσεων ? Λάρισα]
o 24/08/1976 12/03/1977 Γ.Ε.Ν. / Α2
o 12/03/1977 30/05/1977 Ν.Σ.Π. [Ναυτική Σχολή Πολέμου]
o 18/07/1977 20/07/1979 Ν.Α.Τ.Ο. ? ΝΕΑΠΟΛΙΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
o 25/07/1979 05/04/1981 Γ.Ε.Ν. / Α3
o 06/04/1981 03/05/1982 Α/Τ ΑΙΓΑΙΟΝ
o 04/05/1982 10/05/1983 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ «ΑΡΗΣ»
o 11/05/1983 17/07/1984 Δ.Δ. / Ν.Σ.
o 01/08/1984 27/08/1986 Ν.Α. ΑΓΚΥΡΑ ΤΟΥΡΚΙΑ [Ναυτικός Ακόλουθος]

Ο Αντιναύαρχος Χανδρινός έφυγε το 1994 χωρίς να παραπονεθεί για την απίστευτη συνωμοσία σιωπής για τις επιτυχίες του "ΛΕΣΒΟΣ" κατά το 1974, αλλά και για τον παραγκωνισμό του.


Το Ελληνικό κράτος ποτέ δεν τίμησε ούτε αναγνώρισε τα πολεμικά επιτεύγματα του Χανδρινού και του πληρώματός του.




 

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

Υπόθεση Ντοτ Στοτ


 Ο Ντόναλντ Τζoν Στoτ (Ντoτ Στoτ, Donald Stott) γεννήθηκε στις  23 Οκτωβρίου 1914 Birkenhead στη Νέα Ζηλανδία γιος ενός κρεοπώλου, ο Στότ ήταν ένθερμος αθλητής, γεμάτος αυτοπεποίθηση, εξαιρετική γενναιότητα που έφτανε ως την παρατολμία.  Μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής του, εργάστηκε στο New Zealand Herald ως περιφερόμενος μηχανικός.    Πέθανε στις 20 Μαρτίου 1945  (ηλικίας 30 ετών) Κόλπος Balikpapan στο Βόρνεο. 
 
 
 
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Donald John Stott.

Ο Στοτ ως μέλος της Β 'Εκστρατευτικής Δύναμης της Νέας Ζηλανδίας , ο Στότ συμμετείχε στη Μάχη της Ελλάδας και στη συνακόλουθη Μάχη της Κρήτης.  Πιάστηκε από τους Γερμανούς στην Κρήτη, με επιτυχία δραπέτευσε από στρατόπεδο αιχμάλωτων πολέμου μετά από αρκετούς μήνες απομόνωσης και περιπλάνησης,  κατέφυγε στην Αλεξάνδρεια όπου στρατολογήθηκε από τη SOE (Special Operations Executive). Έπειτα επέστρεψε στην Ελλάδα και μαζί με τους συνεργάτες του Geoffrey Gordon-Creed, κατέστρεψαν την γέφυρα του Ασωπού (παρά την μη συμμετοχή στην ανατίναξη του ΕΛΑΣ) και αναλαβε καθήκοντα συνδέσμου στο 34ο σύνταγμα του ΕΛΑΣ στην Αττικοβοιωτία.

 

Ως υπόθεση Ντοτ Στοτ αναφέρονται οι ενέργειες του Βρετανού λοχία (μετέπειτα λοχαγού) Ντόναλντ Τζoν Στoτ (Ντoτ Στoτ, Donald Stott) – παθιασμένου αντικομμουνιστής - για τη δημιουργία συμμαχίας μεταξύ μη ΕΑΜικών αντιστασιακών οργανώσεων και της κατοχικής κυβέρνησης, που θα λειτουργούσε ως αντίβαρο του ΕΑΜ. Τα περιστατικά συνέβησαν στα τέλη του 1943.

Στις 4 Νοεμβρίου 1943 ο Στοτ πραγματοποίησε σύσκεψη με αρχηγούς οργανώσεων της Αθήνας. Σύνδεσμος του Στοτ με τις άλλες εθνικιστικές οργανώσεις ήταν:

 Ο δημοσιογράφος Παναγιώτης Σιφναίος αρχηγός της «Εθνικής δράσης» και της ΣΠΑΣ.

Ο συνταγματάρχης Μιχαήλ Αντωνόπουλος της «Εθνικής Δράσης».

 Ο Ηλίας Διαμέσης του ΕΔΕΜ.

Ο Γεώργιος Γρίβας της Χ.

Ο Χαράλαμπος Παπαθανασόπουλος του διασπασμένου "προδοτικού" ΕΔΕΣ Αθηνών.

 Ο αντισυνταγματάρχης Πλευράκης της ΕΚΟ και οι λοχαγοί Αντώνης Σταθάτος της Ρ.Α.Ν. (Ρωµυλία - Αυλών - Νήσοι) ήταν αντιστασιακή οργάνωση που ξεκίνησε ως αντιμοναρχική και την καθοδηγούσε ο στρατηγός Κωνσταντίνος Βεντήρης. Με στόχο την επέκταση της Ελλάδας. Γνωστό μέλος της ΡΑΝ ήταν και ο Κίτσος Μαλτέζος. Τα μέλη της ΡΑΝ στα πανεπιστήμια συμμετείχαν στον Ε.Σ.Α.Σ (Εθνικός Σύνδεσμος Ανωτάτων Σχολών).  Ο στρατηγός Κωνσταντίνος Βεντήρης μετέβη στη Μέση Ανατολή για να λάβει μέρος στο συνέδριο του Λιβάνου αμέσως μετά έγινε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού του Ελληνικού στρατού Μέσης Ανατολής. Για αυτό το λόγο  ο υπαρχηγός της Ρ.Α.Ν. υποστράτηγος της χωροφυλακής της κυβέρνησης Τσολάκογλου Παναγιώτης Σπηλιωτόπουλος ανέλαβε αρχηγός της Ρ.Α.Ν. στην Αθήνα ο οποίος κατά το τέλος της Κατοχής συγκρότησε τρια συντάγματα από τα μέλη των μη ΕΑΜικών οργανώσεων.

Και ο Μιχάλης Κιουρτσόγλου της Τρίαινας.

Ακόμη παρευρίσκονταν και ο ταγματάρχης Δημήτριος Σειραδάκης της Υπηρεσίας Πληροφοριών του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης της Κατοχικής κυβέρνησης.

 



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Donald John Stott σε πλοίο στη Μεσόγειο κατά τη διάρκεια του χρόνου που υπηρετούσε στην SOE.



Οι οκτώ οργανώσεις υπέγραψαν συμφωνία που έθετε τις οργανώσεις τους υπό τις διαταγές του Γενικού Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής για την εκτέλεση αντιστασιακών πράξεων και «να προστατεύσωσι και να φρουρήσωσι την πόλιν ευθύς ως εκκενωθή και μέχρι της αφίξεως των συμμαχικών στρατευμάτων»,  ενώ παράλληλα γινόταν σαφής αντιΕΑΜικός υπαινιγμός. Η συμφωνία αυτή έγινε, όμως, γνωστή και προκάλεσε την οργή του ΕΑΜ, ενώ η SOE πληροφορήθηκε το γεγονός μέσω του κατασκοπευτικού δικτύου του Απόλλωνα. Αν και οι Βρετανοί στόχευαν στη δημιουργία ενός δυναμικού αντίβαρου στο ΕΑΜ, η παρουσία οργανώσεων που έχουν προφανώς διασυνδέσεις με το δοσίλογο καθεστώς δημιουργούσε ενδοιασμούς.

Οι μηχανοραφίες του Ντοτ Στοτ οδηγούν να θεωρείται η κύρια αιτία για την ίδρυση των «Ταγμάτων Ασφαλέιας» (που στην πραγματικότητα είχαν ιδρυθεί νωρίτερα) και θεωρείται υπεύθυνος για τον εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στον ΕΛΑΣ και τον ΕΔΕΣ (κατήγγειλε μέσω ασυρμάτου «αντιβρετανική προπαγάνδα» στις τάξεις του ΕΛΑΣ), ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας για την ανάλυψη της πρωθυπουργίας από τον  Γεώργιο Παπανδρέου.

 

Ο Ντοτ Στοτ στις 13 Νοεμβρίου 1943, απέκτησε μέσω του διορισμένου δημάρχου Αθηναίων Άγγελου Γεωργάτου επαφή με τους Γερμανούς και κατέληξε σε συνομιλίες με τον συνταγματάρχη Λόος (Loos), αρχηγό της νοτιοανατολικής Ευρώπης της Μυστικής Στρατιωτικής Αστυνομίας GFP. Η συνάντηση έγινε στο σπίτι του Δημάρχου Αθηνών και περιφρουρήθηκε από άνδρες του αρχηγού της Αστυνομίας Άγγελου Έβερτ και της Εθνικής Δράσης.

Ο συνταγματάρχης Λόος (Loos) επανειλημένα είχε συζητήσει με τον Γεωργάτο τον κίνδυνο της κατάκτησης  όλης της Ευρώπης από την ΕΣΣΔ, ο Γεωργάτος ανέφερε εμπιστευτικά ότι η γυναίκα του διατυρούσε σχέσεις με βρετανούς πράκτορες και ο συνταγματάρχης Λόος (Loos) ζήτησε συνάντηση, ενημέρωσε τον πληρεξούσιο Νωυμπάχερ (Neubacher) λέγοντας ψέματα ότι υπάρχει ενδιαφέρον από μέρους των Άγγλων και κατάφερε να πάρει τη διστακτική συγκτάθεση του Α Χίτλερ

Ο Χίτλερ λοιπόν είχε επιτρέψει να γίνουν ανιχνευτικές επαφές μεταξύ των δυο μερών αλλά στις διαπραγματεύσεις αναφέρθηκαν και στο ενδεχόμενο απόβασης των συμμάχων στην Ελλάδα, στην εναντίωση στο ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και στην ΕΣΣΔ, καθώς και στην σύναψη ειρήνης με πρόταση των αξιωματικών της Μυστικής Αστυνομίας των Γερμανών. Τελικά ο Στότ δέκτηκε να μεταφέρει τις προτάσεις ειρήνευσεις στους Βρετανούς.

 



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Άγγελος Γεωργάτος ήταν 34 ετών όταν διορίστηκε Δήμαρχος Αθηναίων. Ως Δήμαρχος της Κατοχής που συνεργάστηκε με τους Γερμανούς υπήρξε μια από τις πλέον αμφιλεγόμενες προσωπικότητες.



Καθώς ο Στοτ δεν είχε καμία εξουσιοδότηση, ανακλήθηκε από την SOE, ενώ έχει σταλεί σήμα από τον Απόλλωνα, που έλεγε: «Ο Ντον ... θυμίζει σε μικρογραφία την υπόθεση Hess (επαναλαμβάνω Hess)». Οργάνωση Απόλλων σήμα 22.11.43 προς την S.O.E στο Κάιρο όπου του χρεώνεται «τεράστια αφέλεια».

Εν τω μεταξύ ο Στοτ πραγματοποίησε την συνάντηση με τους Γερμανούς η υποία πραγματοποιήθηκε υπό τις προϋποθέσεις που έθεσε ο Στοτ και ο οποίος παρουσιάστηκε με βρετανική στολή,  στο σπίτι του Γεωργάτου, η περιοχή θα φρουρείται από άνδρες του Έβερτ και της «Εθνικής Δράσεως». Ο Στοτ συνοδευόταν από τους  διερμηνείς Κυρτάτο και Μπακούρο και οι Γερμανοί αποτελείτο από τον Λοος με διερμηνέα τον Βάλτερ και τον διπλωμάτη Ρούντι Σταίρκερ (σαν εκπρόσωπος του Νωυμπάχερ - Neubacher) που ο Χίτλερ του είχε απαγορεύσει να παρίσταται.

Η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη ως την στιγμή που ξεκόλλησε το ψεύτικο μούσι του Μπακούρου και προκάλεσε γέλια. Οι Γερμανοί τόνισαν τον «παραλογισμό της αγγλο-γερμανικής αιματοχυσίας»  κια πρότειναν διαπραγματεύσεις για χωριστή ειρήνη που η ισχύς της θα μπορούσε προς το παρόν να αφορά την Ελλάδα. Υποστήριξαν ότι αυτό ήταν πρόταση του Χίτλερ (ψευδώς). Ο Στοτ ρώτησε «Αν αγγλικά στρατεύματα αποβιβαζόνταν στην Ελλάδα, πως θα ερμήνευαν οι Γερμανοί την ειρήνη;» εκείνοι απάντησαν ότι «Ένα εκστρατευτικό σώμα περιορισμένης δύναμης, επαρκές για να διατηρήσει την τάξη και όχι αρκετό για επιθετικές επιχειρήσεις προς βορά. Δεν θα συναντούσε αξιόλογη γερμανική αντίσταση. Τα γερμανικά στρατεύματα θα υποχωρούσαν έγκαιρα και θα βοηθούσαν στην ενίσχυση της Γερμανίας».

Έγινε κια δεύτερη συνάντηση στις 19 Νοεμβρίου ο Στοτ υποστήριξε ψευδώς ότι «έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις προτάσεις» το Κάιρο αλλά επιθυμούσε να έχει από κοντά συζητήσεις και υποσχέθηκε ότι θα κάνει ότι μπορεί να προωθηθεί αυτή η συμφωνία. Έβαλε τις τελικές γερμανικές προτάσεις σ ένα μεταλλικό σωλήνα, έγινε ανταλλαγή δώρων και διευκολύνθηκε από τους Γερμανούς να μεταβούν με γερμανικό αυτοκίνητο στο Λαύριο εκεί ναύλωσαν καΐκι και έφτασαν στη Χίο, εν τω μεταξύ φρόντισε να συλλέξει με «κομψό» τρόπο πληροφορίες,  στις 24/11 ο Γερμανός διοικητής ενημερωμένος από τον Λοος, τους περιποιήθηκε και κανόνισε την μεταφορά τους στην Τουρκία.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Hermann Neubacher (24/6/1893 – 1/7/1960) παρακολουθούσε στενά τις συνομιλίες αλλά δεν συμμετείχε.

 


Ο Στοτ δεν πήρε ποτέ το μήνυμα της ανάκλησης του από την SOE, επειδή ο ασύρματος του είχε καταστραφεί.

Με την μετάβασή του στο Κάιρο, έδωσε όσες πληροφορίες είχε συλλέξει και του απονεμήθηκε μετάλλιο, όμως δεν του επετράπη να επιστρέψει στην Ελλάδα. Πριν γίνει αυτή η απονομή ο Στοτ και οι Έλληνες σύντροφοί του μπήκαν σε απομόνωση και ανακρινόντουσαν αδιάκοπα για δύο βδομάδες. Φυσικά ο Στοτ δεν ήταν ο πράκτορας που θα μπορούσε να αναλάβει μια τόσο λεπτή αποστολή, η SOE θεωρούσε ότι δεν είχε «καμιά πολιτική κρίση».

Εν τω μεταξύ και ο Χίτλερ μετάνιωσε για την «παραχώρηση» της συνάντησης με τους Βρετανούς και διέταξε να εγκαταλειφθεί το σχέδιο ανεξάρτητα από την αγγλική αντίδραση.

Παρά τις προσπάθειες να κρατηθεί μυστική αυτή η υπόθεση τόσο από τους Γερμανούς όσο και από το F.O. κάποιες οργανώσεις έμαθαν το εκπληκτικό γεγονός από πράκτορα ΕΑΜίτη που ήταν στους εθνικιστικούς κύκλους. Το ΕΑΜ ενημέρωσε την ΕΣΣΔ μέσω του Τζήμα αλλά και από το ίδιο το ΕΑΜ στο αμερικανικό OSS.

Στις 17/1/1944 η «Πράβντα» δημοσίευσε άρθρο του ανταποκριτή της στο Κάιρο που αναφερόταν στις αγγλογερμανικές διαπραγματεύσεις για χωριστή ειρήνη, που είαν γίνει σε ευρωπαική πρωτεύουσα. Παρόμοια αναγγελία ακούστηκε από το ράδιο Τυφλίδα. Όταν ο Τσώρτσιλ εξέφρασε την κατάπληξή του, ο Στάλιν τον καθησύχασε με ένα φιλικό αλλά και ελεφρά ειρωνικό μήνυμα.

Από αυτό το γεγονός η ΕΣΣΔ άρχισε να υποψιάζεται το ενδεχόμενο μυστικής συμφωνίας ξεχωριστής ειρήνης και το γεγονός αυτό επηρέασε την πολιτική της ΕΣΣΔ στην απόφαση μη επέμβασής της στις ελληνικές υποθέσεις.

Στη συνέχεια αν και του προσφέρθηκε υπηρεσία γραφείου, έλαβε μετάθεση για την Services Reconnaissance Department (στρατιωτική κατασκοπευτική οργάνωση της Αυστραλίας) όπου έλαβε εκπαίδευση για μικρά σκάφη και άφιξη σε εχθρικά εδάφη με υποβρύχιο.

Προάχθηκε σε Ταγματάρχη  και στις 20 Μαρτίου του 1945, ηγήθηκε μικρής ομάδας για εισαγωγή τους στο Balikpapan του Βόρνεο που ήταν υπό ιαπωνική κατοχή. Το ένα πλοιάριο έφτασε στην ξηρά, ενώ ο Στοτ και ο σύντροφός του δεν έδωσα ξανά σήμα ζωή και θεωρήθηκε ότι πνίγηκε.

 



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Λόρδος Τζέλλικο στην φωτογραφία με τον στενό φίλο του Τσιγάντε.


Η συζητήσεις Στοτ και Λοος αν και δεν κατέληξαν πουθενά στην πραγματικότητα, σιωπηρά εφαρμόστηκαν και το απόσπασμα Τζέλλικο που αποτελείτο από 600 άνδρες και αποβιβάστηκε στον Άραξο ακολούθησε τις γερμανικές δυνάμεις που υποχωρούσαν, αλλά απέφυγε την άμεση εμπλοκή μαζί τους.

Το επισημαίνει αυτό έγγραφο προς την Ομάδα Στρατιών F με αρ πρωτ Τ311/287  της 2/10/1944,  στο οποίο αναφέρεται για την φάση της υποχώρησης της ομάδας στρατιών Ε : «.... Δεν υπάρχει αμφιβολία όμως, πως η δράση των Βρετανών κατά των Γερμανών που υποχωρούσαν από την Ελλάδα, μπορούσε να είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη...».  Αλλά και πριν όταν στα τέλη Αυγούστου του 1944 η Βέρμαχτ άρχισε την εκκένωση των ελληνικών νησιών με ακατάλληλα και αυτοσχέδια μέσα, το βρετανικό ναυτικό και αεροπορία κράτησε παθητική στάση και σε 20 μέρες οι Γερμανοί κατάφεραν να σώσουν τον κύριο όγκο των σκορπισμένων προφυλακών τους. Η ΕΣΣΔ διαμαρτυρήθηκε γιατί κατάλαβε ότι αυτό το παιχνίδι οδηγούσε ανέπαφες γερμανικές μονάδες κατά του Κόκκινου Στρατού, έτσι υποχρεώθηκε η αγγλική αεροπορία να κάνει ένα βομβαρδισμό στο Ελληνικό 15/9/1944 που κατέστρεψε τα περισσότερα γερμανικά μεταγωγικά αεροπλάνα.

Το αξιοπερίεργο είναι ότι ο Ρ Σταιρκερ (ο πολιτικός που συμμετείχε στις συνεννοήσεις) μεταπολεμικά έκανε σταδιοδρομία στις Βρετανικές Μυστικές Υπηρεσίες στον χώρο της Αν Μεσογείου. Φυσικά η έκθεση Στοτ με όλες τις πληροφορίες είναι απρόσιτη στα αρχεία του F.O.

 


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Donald John Stott κατά τον γάμο του, ένας βιαστικός γάμος λίγο πριν πάει στην Ελλάδα να πολεμήσει... 30 χρονών είχε χαθεί στο Βόρνεο αφού είχε κάνει άνω κάτω Μ Βρετανία, ΕΣΣΔ, Ελλάδα και Γ Ράιχ. 



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ του Σ Ν Γρηγοριάδη εκδόσεις Κ ΚΑΠΟΠΟΥΛΟΣ

Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα, Μιχάλης Λυμπεράτος, "Οι οργανώσεις της Αντίστασης" Τόμος Γ', Μέρος Β' Κατοχή - Αντίσταση, 2007, εκδόσεις Βιβλιόραμα

Χάγκεν Φλάισερ Στέμμα και σβάστικα, η Ελλάδα της Κατοχής και της Αντίστασης, 1941-1944, Αθήνα 2009, Το Βήμα βιβλιοθήκη.

Από την Αντίσταση στον Εμφύλιο, Υπόθεση Don Stott πρελούντιο για μια ξεχωριστή αγγλογερμανική ειρήνη; Χάγκεν Φλάισερ εκδόσεις Νέα Σύνορα Α.Λιβάνης, Αθήνα 1982

Ιάσονας Χανδρινός:Το τιμωρό χέρι του λαού Η δράση της ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην κατεχόμενη πρωτεύουσα 1942-1944,εκδόσεις Θεμέλιο σελ 257

ΠΕΑΝ (1941-1945): Πανελλήνιος Ένωση Αγωνιζόμενων Νέων Ευάνθης Χατζηβασιλείου Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, 2004

Αλέξανδρος Λ. Ζαούσης, Λέλα Καραγιάννη. Η Μπουμπουλίνα της Κατοχής 1941 - 1944, Ωκεανίδα, Αθήνα 2004.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ επιμέλεια Μάριον Σαράφη εκδόσεις ΑΑ ΛΙΒΑΝΗ